Νέα του Συλλόγου ΠΑΝΣΥΠΟ

H ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΣΕ ΑΠΑΞΙΩΣΗ – ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΖΗΤΑ ΛΥΣΗ ΤΩΡΑ

Ο σύλλογός μας καταγγέλλει ως υποδειγματική περίπτωση κακής διαχείρισης εργατικής περιουσίας, συστηματικής διοικητικής αδράνειας και σπατάλης πόρων της πρώην Εργατικής Εστίας την υπόθεση του κτιρίου συνιδιοκτησίας Δ.ΥΠ.Α – Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ζακύνθου – ιδιωτών στην πλατεία Δημοκρατίας, στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο της Ζακύνθου. Πρόκειται για κτίριο-τοπόσημο, που αντί να υπηρετεί τον κόσμο της εργασίας του νησιού, έχει αφεθεί για χρόνια να υποβαθμίζεται στατικά και λειτουργικά, ενώ την ίδια στιγμή οι εισφορές των εργαζομένων χρηματοδοτούν μισθώματα για να στεγάζεται σε άλλο κτίριο το Εργατικό Κέντρο.

Η ίδια η Δ.ΥΠ.Α έχει ομολογήσει εγγράφως τη σοβαρότητα της κατάστασης. Με αποφάσεις του 2025 τροποποιεί τον τίτλο του τεχνικού έργου σε «Ενίσχυση Φέρουσας Ικανότητας κτιρίου συνιδιοκτησίας ΔΥΠΑ στη Ζάκυνθο» και ανεβάζει τον προϋπολογισμό στο 1.190.000 ευρώ με ΦΠΑ, εγκρίνοντας στη συνέχεια τη μελέτη, τη διακήρυξη και τη διεξαγωγή διαγωνισμού. Αυτό σημαίνει ότι η διοίκηση αναγνωρίζει πως δεν έχει να κάνει με μια απλή ανακαίνιση, αλλά με κτίριο που απαιτεί στατική επέμβαση στον φέροντα οργανισμό για να ανταποκριθεί στο σημερινό αντισεισμικό πλαίσιο.

Στην τεχνική περιγραφή αποτυπώνεται ωμά ότι ο φέρων οργανισμός του τριώροφου κτιρίου χρειάζεται καθολική ενίσχυση με μανδύες εκτοξευόμενου σκυροδέματος σε δοκούς, υποστυλώματα και πλάκες, ενίσχυση θεμελίων με νέα πέδιλα, καθαιρέσεις τοιχοποιιών πλήρωσης και ανακατασκευή, καθώς και αποξήλωση φυτευτών υποστυλωμάτων στην οροφή του Β΄ ορόφου. Δηλαδή, οι ίδιες οι μελέτες της ΔΥΠΑ περιγράφουν μια κατασκευή που, στην παρούσα κατάστασή της, δεν καλύπτει τις σημερινές στάθμες επιτελεστικότητας και απαιτεί εκτεταμένη δομική θεραπεία για να γίνει ξανά ασφαλής και λειτουργική.

Η Δ.ΥΠ.Α δεν «έπεσε από τα σύννεφα» το 2025. Ήδη το 2021 ο τότε ΟΑΕΔ εγκρίνει μελέτη και διακήρυξη έργου «Αντικατάσταση στέγης στο κτίριο συνιδιοκτησίας ΟΑΕΔ, Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ζακύνθου και ιδιωτών» με προϋπολογισμό 109.000 ευρώ με ΦΠΑ, και στις 21.12.2021 το Δ.Σ. κατακυρώνει τη σύμβαση με συνολική δαπάνη 86.383,99 ευρώ. Το 2022, η Δ.ΥΠ.Α απευθύνεται στον ΕΛΚΕ ΕΜΠ με επείγουσα πρόσκληση για τεχνικό έλεγχο, μελέτη στατικής επάρκειας του κτιρίου που στεγάζεται το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ζακύνθου και σύνταξη τευχών δημοπράτησης, με πλήρες πρόγραμμα καταστροφικών και μη καταστροφικών ελέγχων και επιλογή στάθμης επιτελεστικότητας Β1. Στις 05.07.2022 υπογράφεται σύμβαση με προϋπολογισμό 29.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ για την εκπόνηση της μελέτης, η οποία αργότερα εγκρίνεται από το Δ.Σ. της Δ.ΥΠ.Α. Επομένως, η Δ.ΥΠ.Α είχε πλήρη τεχνική και θεσμική γνώση για τη στατική κατάσταση του κτιρίου και δεν μπορεί να επικαλεστεί ούτε «άγνοια» ούτε «αιφνιδιασμό».

Την ίδια στιγμή, όμως, αποκαλύπτεται και μια δεύτερη, εξίσου σοβαρή διάσταση: εδώ και πολλά χρόνια το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ζακύνθου δεν στεγάζεται στο ιδιόκτητο αυτό κτίριο, αλλά σε μισθωμένο ακίνητο. Υπάρχουν έγγραφα του Οργανισμού Εργατικής Εστίας ήδη από το 2010, το 2011 και το 2012 που εγκρίνουν επανειλημμένα εντάλματα πληρωμής ενοικίων για ακίνητο επί της οδού Ε. Ευγενίδου 5, στο οποίο στεγάζονται το Εργατικό Κέντρο και το Περιφερειακό Γραφείο Ζακύνθου του ΟΕΕ, με ποσά τάξης περίπου 1.600 ευρώ μηνιαίως. Η εικόνα αυτή παγιώνεται θεσμικά το 2014, όταν το Δ.Σ. του ΟΑΕΔ εγκρίνει δημόσιο τακτικό μειοδοτικό διαγωνισμό για μίσθωση ακινήτου στη Ζάκυνθο για τη στέγαση του Εργατικού Κέντρου, ωφέλιμου εμβαδού 105 τ.μ. + 30% κοινόχρηστα, με τριετή διάρκεια και δυνατότητα παράτασης. Δεν μιλάμε, λοιπόν, για προσωρινή λύση ανάγκης, αλλά για σταθερή επιλογή να πληρώνονται ενοίκια από την εργατική περιουσία, ενώ το ιδιόκτητο κτίριο-τοπόσημο μένει στατικά προβληματικό και αναξιοποίητο.

Το αποτέλεσμα είναι τριπλή επιβάρυνση του κόσμου της εργασίας:

  • Πληρώνουν για χρόνια ενοίκια για τη στέγαση του Εργατικού Κέντρου σε μισθωμένο ακίνητο, αντί να αξιοποιείται η ίδια η εργατική περιουσία.

  • Πληρώνουν για αποσπασματική τεχνική παρέμβαση στη στέγη το 2021, η οποία δεν έλυσε το βασικό πρόβλημα, αφού λίγο μετά η ίδια η διοίκηση αναζητά πλήρη στατική μελέτη.

  • Πληρώνουν τώρα για έργο 1,19 εκατ. ευρώ, επειδή η διοίκηση δεν έκανε έγκαιρα αυτό που όφειλε: συνολική, έγκαιρη αποκατάσταση της φέρουσας ικανότητας, με σαφή στρατηγική αξιοποίησης του κτιρίου υπέρ των εργαζομένων.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι, ενώ όλα τα παραπάνω είναι γνωστά στη Δ.ΥΠ.Α, στο κτίριο συνεχίζουν να λειτουργούν εμπορικές δραστηριότητες στο ισόγειο, σε περιοχή υψηλής σεισμικότητας, με καθημερινή διέλευση πολιτών και εργαζομένων. Όταν η ίδια η υπηρεσία έχει παραγγείλει και εγκρίνει μελέτη που μιλά για καθολικές επεμβάσεις σε υποστυλώματα, δοκούς, πλάκες και θεμελίωση, η συνέχιση αυτής της κατάστασης συνιστά τουλάχιστον σοβαρή παραβίαση της αρχής της πρόληψης και της υποχρέωσης μέριμνας για την ασφάλεια εργαζομένων και διερχομένων πολιτών.

Ο ΠΑΝΣΥΠΟ, εκπροσωπώντας εργαζόμενους που υπηρετούν σε έναν οργανισμό με βαριά κληρονομιά απέναντι στην εργατική τάξη, δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτή την εικόνα: κτίριο εργατικής περιουσίας στο κέντρο της πόλης, στατικά ανεπαρκές και υποβαθμισμένο, Εργατικό Κέντρο σε μισθωμένο ακίνητο με δαπάνη από πόρους της Εργατικής Εστίας, αποσπασματικές κινήσεις που δεν έλυσαν το πρόβλημα και καθυστερημένη, πανάκριβη επέμβαση σε φέρουσα κατασκευή, ενώ ήδη έχουν χαθεί πολλά χρόνια και χρήματα.

Ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις εδώ και τώρα:

  1. Πώς νομιμοποιείται η Δ.ΥΠ.Α να διαχειρίζεται επί δεκαετίες πόρους προερχόμενους από το 0,35% υπέρ της πρώην Εργατικής Εστίας, δηλαδή από το υστέρημα όλων των εργαζομένων, και να αφήνει ένα κτίριο εργατικής περιουσίας στο κέντρο της Ζακύνθου στατικά ανεπαρκές, υποβαθμισμένο και αναξιοποίητο;

  2. Με ποια λογική κρίνεται «εύλογο» να πληρώνονται για χρόνια μισθώματα για τη στέγαση του Εργατικού Κέντρου σε άλλο ακίνητο, την ώρα που έχει ήδη διαπιστωθεί, με δαπάνη της ίδιας της Δ.ΥΠ.Α, ότι το ιδιόκτητο κτίριο χρειάζεται καθολική ενίσχυση; Γιατί δεν υπήρξε από την αρχή ενιαίο σχέδιο: στατική αποκατάσταση – επαναφορά του Εργατικού Κέντρου στο κτίριο – διακοπή της «μισθωτικής αιμορραγίας»;

  3. Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική και διοικητική ευθύνη για το γεγονός ότι η διοίκηση επέλεξε πρώτα να δαπανήσει δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε αντικατάσταση στέγης, μετά να πληρώσει για μελέτη στατικής επάρκειας και τελικά να καταλήξει σε έργο ενίσχυσης φέρουσας ικανότητας 1,19 εκατομμυρίων ευρώ, αντί να κινηθεί από την πρώτη στιγμή σε ολοκληρωμένη, ορθολογική λύση;

  4. Πώς είναι δυνατόν, ενώ υπάρχει πλήρης γνώση της ανάγκης εκτεταμένων επεμβάσεων σε υποστυλώματα, δοκούς, πλάκες και θεμελίωση, να συνεχίζει να υπάρχει εμπορική δραστηριότητα στο ισόγειο του κτιρίου; Έχει αξιολογηθεί επίσημα ο κίνδυνος για εργαζόμενους και πολίτες; Υπάρχουν ευθύνες, αν συμβεί οτιδήποτε πριν την ολοκλήρωση της ενίσχυσης;

  5. Ποιο είναι το συνολικό ποσό που έχει εισπραχθεί από το 0,35% των εισφορών υπέρ Εργατικής Εστίας για τη Ζάκυνθο από το 2011 μέχρι σήμερα και ποιο ακριβώς μέρος αυτού κατευθύνθηκε για τους σκοπούς που έχουν παρακρατηθεί; Γιατί αυτά τα στοιχεία δεν είναι ήδη δημοσίως αναρτημένα και προσβάσιμα, ώστε να γνωρίζει κάθε εργαζόμενος πώς αξιοποιούνται οι εισφορές του;

  6. Θεωρεί η Διοίκηση της Δ.ΥΠ.Α ότι η μέχρι σήμερα διαχείριση – με χρόνια μίσθωση, σταδιακή απαξίωση του κτιρίου και καθυστερημένη, πανάκριβη ενίσχυση – συνάδει με την αρχή της χρηστής διοίκησης και της ορθολογικής χρήσης πόρων που προέρχονται από την εργασία; Αν όχι, ποιες διορθωτικές κινήσεις και ποια λογοδοσία προτίθεται να ενεργοποιήσει;

  7. Σε ποιο ακριβώς σημείο του σχεδιασμού της ΔΥΠΑ αποτυπώνεται ότι το κτίριο στην πλατεία Δημοκρατίας αποτελεί προτεραιότητα ως χώρος για το Εργατικό Κέντρο και το εργατικό κίνημα της Ζακύνθου και όχι απλώς «ένα ακόμα ακίνητο» προς τεχνική διαχείριση; Ή μήπως οι πόροι από το 0,35% αντιμετωπίζονται ως γενικό ταμείο χωρίς ουσιαστικό δεσμό με τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων που τους καταβάλλουν;

Ο ΠΑΝΣΥΠΟ:

  • Καταγγέλλει τη Διοίκηση της Δ.ΥΠ.Α και τις πολιτικές ηγεσίες που την εποπτεύουν για διαχρονική αδράνεια, έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού και σπατάλη πόρων της εργατικής τάξης, μέσω μακροχρόνιας μίσθωσης, αποσπασματικών έργων και καθυστερημένης στατικής αποκατάστασης του κτιρίου.

  • Θέτει ζήτημα λογοδοσίας για την έκθεση εργαζομένων και πολιτών σε κτίριο για το οποίο η ίδια η Δ.ΥΠ.Α έχει παραγγείλει και εγκρίνει μελέτες που αποτυπώνουν ανάγκη εκτεταμένων επεμβάσεων στον φέροντα οργανισμό, ενώ επιτρέπει τη συνέχιση εμπορικών χρήσεων στο ισόγειο.

  • Απαιτεί άμεση, αναλυτική δημοσιοποίηση όλων των αποφάσεων μίσθωσης, των ενταλμάτων πληρωμής ενοικίων και των σχετικών ΑΔΑ από το 2010 μέχρι σήμερα, καθώς και πλήρη οικονομικό απολογισμό των ποσών που καταβλήθηκαν για τη στέγαση του Εργατικού Κέντρου εκτός του ιδιόκτητου κτιρίου.

  • Απαιτεί άμεση ενημέρωση για την πορεία του έργου ενίσχυσης (υπογραφή σύμβασης, έναρξη, χρονοδιάγραμμα, μέτρα ασφαλείας) και δεσμευτικό σχεδιασμό ώστε με την ολοκλήρωσή του το κτίριο να αποδοθεί κατά προτεραιότητα στη συνδικαλιστική χρήση του Εργατικού Κέντρου και σε κοινωνικές λειτουργίες υπέρ των εργαζομένων και όχι σε καθαρά εμπορική αξιοποίηση.

  • Δηλώνει ότι θα αξιοποιήσει κάθε θεσμικό μέσο (εσωτερικό έλεγχο, ελεγκτικούς μηχανισμούς, κοινοβουλευτικό έλεγχο) και κάθε μορφή κινητοποίησης, ώστε η υπόθεση αυτή να μην κλείσει «εν κρυπτώ», αλλά να αποτελέσει αφετηρία για συνολική αναθεώρηση της διαχείρισης της εργατικής περιουσίας.

Το κτίριο στην πλατεία Δημοκρατίας στο κεντρικότερο σημείο της Ζακύνθου είναι η υλική αποτύπωση της συμβολής των εργαζομένων στη Ζάκυνθο και της ιστορίας του Εργατικού Κέντρου. Ο τρόπος με τον οποίο η Δ.ΥΠ.Α διαχειρίστηκε μέχρι σήμερα το κτίριο και τους πόρους του 0,35% υπέρ Εργατικής Εστίας είναι απαράδεκτος και δεν θα μείνει χωρίς αντίδραση από το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα.