Τουλάχιστον 6–8 εκατ. ευρώ έμειναν ανεκμετάλλευτα στο περσινό πρόγραμμα Κοινωνικού τουρισμού Δ.ΥΠ.Α. – 40.000 επιπλέον δικαιούχοι θα μπορούσαν να είχαν καλυφθεί φέτος

Η επεξεργασία και στατιστική ανάλυση των επίσημων πινάκων επιτυχόντων, επιλαχόντων και απορριπτέων του Προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού 2026–2027 της ΔΥΠΑ αποκαλύπτει ένα σύστημα μοριοδότησης που λειτούργησε με σαφή και δομική μεροληψία εις βάρος των άγαμων και των ζευγαριών χωρίς παιδιά.

Σύμφωνα με τηΔημόσια Πρόσκληση 7/2026, η μοριοδότηση βασίστηκε:

• στην ιδιότητα ΑμεΑ,

• στη μονογονεϊκότητα,

• στον αριθμό ανήλικων τέκνων,

• στο εισόδημα,

• και στην ιδιότητα νέου δικαιούχου ή μη επιλογής προηγούμενων ετών.

Στην πράξη όμως, το σύστημα διαμόρφωσε ένα «μοριοδοτικό ταβάνι» για τους άτεκνους δικαιούχους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων δείχνει ότι:

• το 68,81% των επιτυχόντων είχε παιδιά,

• ενώ μόλις το 31,19% ήταν χωρίς παιδιά.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι:

• 76.588 επιτυχόντες χωρίς παιδιά συγκεντρώνονται ακριβώς στα 50 μόρια,
  δηλαδή το 82,4% όλων των άτεκνων επιτυχόντων.

Η συγκεκριμένη ομάδα έλαβε σχεδόν αποκλειστικά:

• 30 μόρια από χαμηλό εισόδημα
  και

• 20 μόρια από το κριτήριο νέου δικαιούχου ή μη επιλογής προηγούμενων ετών.

Με άλλα λόγια:
οι άγαμοι και τα ζευγάρια χωρίς παιδιά δεν είχαν ουσιαστική δυνατότητα να αυξήσουν τη βαθμολογία τους, αφού:

• δεν μοριοδοτούνταν για τέκνα,

• δεν μοριοδοτούνταν ως μονογονεϊκές οικογένειες,

• και μόνο εξαιρετικές περιπτώσεις ΑμεΑ μπορούσαν να διαφοροποιηθούν.

Αντίθετα, οικογένειες με παιδιά αποκτούσαν άμεσα τεράστιο πλεονέκτημα:

• +15 μόρια για κάθε παιδί,

• +30 μόρια με δύο παιδιά,

• +45 μόρια με τρία παιδιά,
  γεγονός που οδηγούσε εύκολα σε βαθμολογίες 80–95 μορίων και άνω.

Το αποτέλεσμα ήταν δεκάδες χιλιάδες άτεκνοι χαμηλού εισοδήματος να εγκλωβιστούν μαζικά στην ίδια βαθμολογική ζώνη των 50 μορίων.

Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνεται ακόμη πιο έντονα από τους πίνακες επιλαχόντων.

Στους επιλαχόντες εντοπίστηκαν:

• 32.304 δικαιούχοι με ακριβώς 50 μόρια, με απολύτως ίδιο μοριοδοτικό προφίλ:

• 0 μόρια ΑμεΑ,

• 0 μονογονεϊκότητα,

• 0 μόρια τέκνων,

• 30 μόρια εισοδήματος,

• 20 μόρια νέου δικαιούχου.

Δηλαδή πρόκειται σχεδόν αποκλειστικά για:

• άγαμους,

• ή ζευγάρια χωρίς παιδιά, με χαμηλό εισόδημα.

Η ίδια η Δημόσια Πρόσκληση προβλέπει ότι σε περίπτωση ισοβαθμίας προηγείται ο δικαιούχος:

1. με περισσότερα μόρια στο 1ο κριτήριο,

2. έπειτα στο 2ο,

3. στο 3ο κ.ο.κ.,
   και στη συνέχεια εξετάζονται λεπτομερέστερες εισοδηματικές κλίμακες και ημέρες ασφάλισης ή ανεργίας.

Δηλαδή δεκάδες χιλιάδες πολίτες οδηγήθηκαν να ανταγωνίζονται μεταξύ τους:

• όχι με βάση ουσιασικά κοινωνικά χαρακτηριστικά, αλλά για ελάχιστες εισοδηματικές διαφορές μερικών εκατοντάδων ευρώ.

Την ίδια στιγμή, η ανάλυση των απορριπτέων αποκαλύπτει ακόμη ένα ιδιαίτερα σοβαρό στοιχείο:

Πάνω από 25.000 αιτήσεις απορρίφθηκαν λόγω επιβολής κυρώσεων από προηγούμενα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού.

Οι κυρώσεις αυτές αφορούν κυρίως περιπτώσεις μη χρήσης ή μη ενεργοποίησης επιταγών προηγούμενων περιόδων.

Με βάση τον συνολικό προϋπολογισμό των 50 εκατ. ευρώ και το όριο των 300.000 ωφελουμένων που προβλέπει η πρόσκληση, ο μέσος δημοσιονομικός χώρος αντιστοιχεί περίπου σε 166 ευρώ ανά άτομο.

Αυτό σημαίνει ότι:
οι μη χρησιμοποιηθείσες επιταγές που συνδέονται με τις κυρώσεις αντιστοιχούν εκτιμώμενα σε δημοσιονομικό αποτύπωμα περίπου 6–8 εκατ. ευρώ.

Και εδώ προκύπτει το κρίσιμο πολιτικό ερώτημα:

Αφού εκατομμύρια ευρώ προηγούμενων κύκλων δεν αξιοποιήθηκαν από τους δικαιούχους, γιατί οι πόροι αυτοί δεν επανεντάχθηκαν στον φετινό προϋπολογισμό του προγράμματος;

Γιατί ο προϋπολογισμός παρέμεινε στα 50 εκατ. ευρώ και δεν αυξήθηκε —έστω στα 57 εκατ. ευρώ— ώστε να καλυφθούν δεκάδες χιλιάδες επιλαχόντες χαμηλού εισοδήματος;

Με απλή αναγωγή:

• επιπλέον 7 εκατ. ευρώ θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε περίπου 40.000 επιπλέον ωφελούμενους.

Δηλαδή:
σε ένα πολύ μεγάλο μέρος των σημερινών επιλαχόντων των 50 μορίων.

Τα στοιχεία πλέον αποδεικνύουν ότι:

• το πρόγραμμα λειτουργεί με σαφή προτεραιοποίηση οικογενειών με τέκνα,

• περιορίζει δραστικά τη δυνατότητα ανταγωνιστικής μοριοδότησης των άτεκνων δικαιούχων,

• και ταυτόχρονα δεν αξιοποιεί πλήρως το δημοσιονομικό περιθώριο που δημιουργείται από μη χρησιμοποιηθείσες επιταγές προηγούμενων κύκλων.

Η ανάγκη επανεξέτασης τόσο των κριτηρίων μοριοδότησης όσο και της δημοσιονομικής διαχείρισης του προγράμματος είναι πλέον προφανής.