Η Διοίκηση της Δ.ΥΠ.Α. επέλεξε να απαντήσει στη 15σέλιδη, απολύτως συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη αναφορά του ΠΑΝΣΥΠΟ προς την ΕΑΔΗΣΥ με ένα δελτίο Τύπου υπό τον τίτλο «Η ασφάλεια των παιδιών δεν προσφέρεται για συνδικαλιστικά παιχνίδια».
Θα συμφωνήσουμε σε ένα πράγμα:
Η ασφάλεια των παιδιών πράγματι δεν προσφέρεται για παιχνίδια.
Γι’ αυτό και το πραγματικό ερώτημα σήμερα δεν είναι αν ο ΠΑΝΣΥΠΟ «παίζει συνδικαλιστικά παιχνίδια».
Το πραγματικό ερώτημα είναι πολύ σοβαρότερο:
Πώς είναι δυνατόν η Διοίκηση που σήμερα εμφανίζεται ως θεματοφύλακας της ασφάλειας των παιδιών να έχει φτάσει, στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς της ίδιας της Δ.ΥΠ.Α, σε ελέγχους, επανελέγχους, παραβάσεις πυροπροστασίας και 12 οφειλές για 11 ΒΝΣ συνολικού ύψους 156.065,63 ευρώ σε πρόστιμα;
Και ακόμη περισσότερο:
αν ο ΠΑΝΣΥΠΟ δεν είχε προχωρήσει σε καταγγελίες, εξώδικα, δημόσιες παρεμβάσεις και αιτήματα ελέγχου, πότε ακριβώς θα είχαν αποκαλυφθεί όλα αυτά;
Θα συνέχιζαν άραγε οι σταθμοί να παρουσιάζονται μέσα από υπουργικές επισκέψεις, εγκαίνια και φωτογραφίες ως πρότυπα λειτουργίας, την ώρα που η πραγματική κατάσταση της πυροπροστασίας τους δεν είχε καταστεί γνωστή στην κοινωνία;
Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο οφείλει να απαντήσει η Διοίκηση.
Όχι να παραδίδει μαθήματα συνδικαλισμού σε εκείνους που ζήτησαν να ελεγχθούν οι πράξεις της.
Τα επίσημα στοιχεία που έχει ήδη συγκεντρώσει ο ΠΑΝΣΥΠΟ καταγράφουν για 11 ΒΝΣ 12 οφειλές συνολικού ύψους 156.065,63 ευρώ από πρόστιμα και προσαυξήσεις που συνδέονται με ζητήματα πυροπροστασίας.
Και αυτή ακριβώς η πραγματικότητα καθιστά τουλάχιστον παράδοξο να εγκαλεί σήμερα η Διοίκηση εκείνους που ζητούν θεσμικό έλεγχο.
Δεκατέσσερα συγκεκριμένα αιτήματα ελέγχου – καμία συγκεκριμένη απάντηση
Η αναφορά του ΠΑΝΣΥΠΟ προς την ΕΑΔΗΣΥ δεν στηρίζεται σε γενικές καταγγελίες ούτε προδικάζει την κρίση της αρμόδιας Αρχής. Θέτει συγκεκριμένα πραγματικά και νομικά ζητήματα και ζητά να ελεγχθούν με βάση τον φάκελο της διαδικασίας.
Ζητήσαμε να διερευνηθεί πώς σχεδιάστηκε η νέα ανάθεση ύψους 35.960 ευρώ, ποιο ακριβώς είναι το αντικείμενο που αγοράζει η ΔΥΠΑ, εάν αυτό επικαλύπτεται, εν όλω ή εν μέρει, με ήδη ανατεθειμένες μελέτες εκατομμυρίων ευρώ, εάν οι τεχνικές προδιαγραφές προσδιορίζουν με επάρκεια το φυσικό αντικείμενο και τα παραδοτέα και εάν έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα για την προστασία του ανταγωνισμού στις συμβάσεις που ενδέχεται να ακολουθήσουν.
Συνολικά υποβάλαμε δεκατέσσερα συγκεκριμένα αιτήματα ελέγχου. Η απάντηση της Διοίκησης δεν αντιμετωπίζει επί της ουσίας κανένα από αυτά.
Αντί να απαντήσει στα ερωτήματα, επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από το περιεχόμενο της διαδικασίας στα κίνητρα εκείνου που ζητά τον έλεγχό της. Αυτό, όμως, δεν απαντά ούτε για το αντικείμενο της σύμβασης ούτε για τον τρόπο με τον οποίο αυτό προσδιορίστηκε.
Μια «διακριτή» υπηρεσία για το 85,7% των ίδιων εγκαταστάσεων
Η Διοίκηση υποστηρίζει ότι το νέο αντικείμενο είναι «διακριτό» από τις μελέτες εναρμόνισης και αναβάθμισης που έχουν ήδη ανατεθεί.
Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα σημεία που ζητήσαμε να ελεγχθούν.
Για 24 από τους 28 Βρεφονηπιακούς Σταθμούς, δηλαδή για το 85,7% των ίδιων εγκαταστάσεων, έχουν ήδη ανατεθεί πολυεκατομμυριακές μελέτες οι οποίες περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, αρχιτεκτονικό και τεχνικό σχεδιασμό, τοπογραφικό αντικείμενο, λειτουργική αναβάθμιση και διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.
Ο ΠΑΝΣΥΠΟ δεν ισχυρίστηκε ότι τα δύο αντικείμενα ταυτίζονται πλήρως. Στην αναφορά μας αναφέρουμε ρητά το αντίθετο: «Δεν προδικάζουμε ότι τα δύο αντικείμενα ταυτίζονται πλήρως. Αυτό ακριβώς ζητούμε να ελεγχθεί».
Ζητήσαμε, επομένως, κάτι απολύτως εύλογο: αντιπαραβολή σταθμού προς σταθμό και παραδοτέου προς παραδοτέο. Εάν πράγματι τα δύο αντικείμενα είναι απολύτως διακριτά, αυτό θα προκύψει καθαρά από τον φάκελο και θα διαπιστωθεί από την αρμόδια Αρχή.
Υπό αυτή την έννοια, η έντονη αντίδραση στην ίδια την προσφυγή στον θεσμικό έλεγχο είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή. Μια διοίκηση που θεωρεί τη διαδικασία πλήρως τεκμηριωμένη έχει κάθε λόγο να επιθυμεί να επιβεβαιωθεί αυτό και από τον αρμόδιο ελεγκτικό φορέα.
«Εμπεριστατωμένη τεχνική αποτύπωση» χωρίς συγκεκριμένο τεχνικό αποτύπωμα
Η Δ.ΥΠ.Α αναφέρει ότι επιδιώκει να αποκτήσει σαφή και ενιαία εικόνα για την κατάσταση των αύλειων χώρων των 28 ΒΝΣ. Ο στόχος είναι προφανώς εύλογος. Το ζήτημα βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο το αντικείμενο αυτό αποτυπώνεται συμβατικά.
Οι τεχνικές προδιαγραφές, όπως επισημάναμε, δεν απαιτούν νέο τοπογραφικό διάγραμμα, κάτοψη του αύλειου χώρου, συγκεκριμένη κλίμακα, γεωαναφορά, αρχείο CAD, συγκεκριμένη μεθοδολογία μέτρησης, τεύχος επιμετρήσεων ή καθορισμένο επίπεδο ακρίβειας. Το μοναδικό κοστολογημένο παραδοτέο είναι 28 «Εκθέσεις κατάστασης αύλειου χώρου».
Από εδώ προκύπτει ένα πρακτικό και όχι θεωρητικό ερώτημα: με ποιο ακριβώς αντικειμενικό συμβατικό κριτήριο θα πιστοποιηθεί, κατά την παραλαβή, ότι η «εμπεριστατωμένη τεχνική αποτύπωση» πραγματοποιήθηκε πράγματι στο εύρος και στο επίπεδο ακρίβειας που απαιτεί η Υπηρεσία;
Σε αυτό η ανακοίνωση της Διοίκησης δεν δίνει απάντηση.
Ο ανάδοχος δεν θα καταγράψει απλώς την κατάσταση – θα προσδιορίσει και τις μελλοντικές παρεμβάσεις
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή το αντικείμενο της ανάθεσης δεν εξαντλείται σε μια απλή καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης.
Ο ανάδοχος καλείται να υποβάλει κοστολογημένη πρόταση των παρεμβάσεων που θεωρεί αναγκαίες: να προσδιορίσει τι χρειάζεται κατασκευή ή αντικατάσταση, ποιες επιφάνειες πρέπει να διαμορφωθούν, ποιος εξοπλισμός απαιτείται, σε ποιες ποσότητες και με ποιο εκτιμώμενο κόστος.
Ακριβώς γι’ αυτό ζητήσαμε από την ΕΑΔΗΣΥ να εξετάσει τι έχει προβλεφθεί στην περίπτωση κατά την οποία ο οικονομικός φορέας που σήμερα θα καταγράψει, θα προσδιορίσει και θα κοστολογήσει τις απαιτούμενες παρεμβάσεις συμμετάσχει αργότερα σε διαδικασία ανάθεσης για την υλοποίηση των ίδιων παρεμβάσεων.
Το ζήτημα δεν είναι να αποδοθεί εκ των προτέρων οποιαδήποτε παράβαση. Είναι να διαπιστωθεί εάν έχουν ληφθεί οι κατάλληλες εγγυήσεις ώστε η προηγούμενη εμπλοκή ενός οικονομικού φορέα να μη δημιουργεί τεχνικό ή πληροφοριακό πλεονέκτημα σε μεταγενέστερη διαδικασία. Για τον λόγο αυτόν η αναφορά μας παραπέμπει ρητά στο άρθρο 48 του ν. 4412/2016.
Και σε αυτό το ερώτημα δεν υπήρξε ουσιαστική απάντηση.
Τα 29.000 ευρώ και η ανάγκη ελέγχου του τρόπου προσδιορισμού τους
Υπάρχει επίσης ένα αριθμητικό δεδομένο που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η εκτιμώμενη αξία της υπηρεσίας προσδιορίστηκε ακριβώς στις 29.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, δηλαδή 1.000 ευρώ κάτω από το όριο των 30.000 ευρώ.
Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί από μόνο του απόδειξη οποιασδήποτε παρατυπίας. Αποτελεί, όμως, επαρκή λόγο ώστε να ελεγχθεί ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώθηκε η εκτιμώμενη αξία.
Γι’ αυτό ζητήσαμε να εξεταστούν οι τρεις προσφορές, οι ημερομηνίες τους, το ακριβές αντικείμενο που τέθηκε στους οικονομικούς φορείς, η μεθοδολογία με την οποία προέκυψε το ποσό των 29.000 ευρώ και, κυρίως, εάν η συγκεκριμένη υπηρεσία συνιστά πράγματι αυτοτελές αντικείμενο ή αποτελεί προπαρασκευαστικό στάδιο ενός ευρύτερου έργου.
Η Διοίκηση απαντά ότι όλα τα στοιχεία είναι διαθέσιμα στις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές. Αυτή ακριβώς είναι και η θέση μας. Για τον λόγο αυτόν απευθυνθήκαμε στην ΕΑΔΗΣΥ.
Είναι δύσκολο, επομένως, η προσφυγή στον θεσμικά αρμόδιο έλεγχο να χαρακτηρίζεται από τη μια πλευρά «συνδικαλιστικό παιχνίδι» και από την άλλη η διαθεσιμότητα των ίδιων στοιχείων στον ελεγκτικό μηχανισμό να προβάλλεται ως απόδειξη διαφάνειας.
Η «έλλειψη προσωπικού» δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη και αυτάρκη αιτιολογία
Η νέα ανάθεση αιτιολογείται στο πρωτογενές αίτημα με τη φράση «λόγω έλλειψης προσωπικού». Εδώ βρίσκεται ένα ευρύτερο πρόβλημα το οποίο ο ΠΑΝΣΥΠΟ αναδεικνύει εδώ και χρόνια.
Η υποστελέχωση μιας δημόσιας υπηρεσίας δεν αποτελεί εξωγενές ή αναπόφευκτο γεγονός. Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων διοικητικών επιλογών και παραλείψεων. Όταν οι εσωτερικές τεχνικές και διοικητικές δυνατότητες ενός φορέα αποδυναμώνονται επί μακρόν και η αποδυνάμωση αυτή χρησιμοποιείται στη συνέχεια ως λόγος για διαρκείς εξωτερικές αναθέσεις, δημιουργείται ένας αυτοτροφοδοτούμενος μηχανισμός: όσο περισσότερα αντικείμενα εξωτερικεύονται, τόσο δυσκολότερο γίνεται να τεκμηριωθεί η ανάγκη ενίσχυσης της ίδιας της δημόσιας δομής.
Στην προκειμένη περίπτωση η Δ.ΥΠ.Α διαθέτει Κεντρική Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών, οκτώ Περιφερειακές Διευθύνσεις και μηχανικούς τόσο στην Κεντρική Διοίκηση όσο και στην περιφέρεια. Το πρωτογενές αίτημα, ωστόσο, δεν εξηγεί πόσοι μηχανικοί υπηρετούν, σε ποιες ειδικότητες, ποιος είναι ο υφιστάμενος φόρτος εργασίας, για ποιον συγκεκριμένο λόγο δεν μπορούν να εκτελεστούν οι απαιτούμενες αυτοψίες ούτε ποια εξειδικευμένη τεχνογνωσία λείπει από τον φορέα. Περιορίζεται στη γενική επίκληση της «έλλειψης προσωπικού».
Αυτό ακριβώς ζητήσαμε να ελεγχθεί: όχι αν η Δ.ΥΠ.Α μπορεί ποτέ να αναθέσει τεχνικές υπηρεσίες σε ιδιώτες, αλλά αν στη συγκεκριμένη περίπτωση η επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης του έργου με ίδια μέσα στηρίζεται σε πραγματικά και επαρκώς τεκμηριωμένα δεδομένα.
Διαφορετικά, η υποστελέχωση παύει να αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα που πρέπει να λυθεί και μετατρέπεται σε μόνιμη αιτιολογία για outsourcing.
Η παρατήρηση αυτή αποκτά ιδιαίτερο βάρος υπό το φως των στοιχείων που έχει ήδη δημοσιοποιήσει ο ΠΑΝΣΥΠΟ: κατά την περίοδο 2020–2025 καταγράφηκαν στη Δ.ΥΠ.Α συμβάσεις απευθείας αναθέσεων συνολικής αξίας 51.778.254 ευρώ.
Δεν πρόκειται, συνεπώς, για μια συζήτηση που αφορά μία μεμονωμένη ανάθεση. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο μια μεγάλη δημόσια υπηρεσία επιλέγει να οργανώσει τη λειτουργία της και να αξιοποιήσει –ή να μην αξιοποιήσει– το δικό της ανθρώπινο δυναμικό.
Από αυτή την άποψη, η προσπάθεια να παρουσιαστεί ο ΠΑΝΣΥΠΟ ως αντίπαλος των εργαζομένων επειδή ζητά έλεγχο μιας εξωτερικής ανάθεσης αντιστρέφει την πραγματικότητα. Ο Σύλλογος ζητά συστηματικά στελέχωση και αξιοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών. Η Διοίκηση είναι εκείνη που επικαλείται την «έλλειψη προσωπικού» για να αγοράζει υπηρεσίες από την αγορά.
Οι εργαζόμενοι δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται ως ασπίδα των διοικητικών επιλογών
Η Διοίκηση υποστηρίζει επίσης ότι η καταγγελία στρέφεται «στην πράξη» εναντίον συναδέλφων της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών.
Αυτό δεν προκύπτει από το περιεχόμενο της αναφοράς μας.
Σε κανένα σημείο της 15σέλιδης αναφοράς δεν κατονομάζεται ή στοχοποιείται εργαζόμενος. Αντιθέτως, αναφέρεται ρητά ότι ο ΠΑΝΣΥΠΟ δεν θεωρεί κάθε εξωτερική τεχνική υποστήριξη εκ προοιμίου παράνομη ή αδικαιολόγητη. Οι συνάδελφοι ασκούν τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα μέσα στις συνθήκες και στις αποφάσεις που διαμορφώνει η Διοίκηση.
Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να γίνεται καθαρή διάκριση ανάμεσα στους εργαζομένους και στις διοικητικές επιλογές. Οι τελευταίες είναι εκείνες που ελέγχονται.
Η επίκληση των υπαλλήλων κάθε φορά που τίθεται ζήτημα ελέγχου μιας διοικητικής απόφασης δεν τους προστατεύει. Τους μετατρέπει σε ασπίδα μιας συζήτησης που αφορά ευθέως την ευθύνη της ίδιας της Διοίκησης.
Πριν από τα μαθήματα για την ασφάλεια, χρειάζονται απαντήσεις για την πυρασφάλεια
Η Διοίκηση επέλεξε να τοποθετήσει στο επίκεντρο της απάντησής της την ασφάλεια των παιδιών. Από τη στιγμή που έκανε αυτή την επιλογή, η συζήτηση δεν μπορεί να περιοριστεί στη σημερινή ανάθεση για τους αύλειους χώρους.
Σύμφωνα με το επίσημο βιογραφικό που δημοσιεύει η ίδια η Δ.ΥΠ.Α, η σημερινή Διοικήτρια διετέλεσε την περίοδο 2022–2025 Υποδιοικήτρια με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, για τις τεχνικές υπηρεσίες και τα τεχνικά έργα, καθώς και για τη «διαχείριση και ανάπτυξη των Βρεφονηπιακών Σταθμών της ΔΥΠΑ». Η θεσμική της σχέση, επομένως, με τους ΒΝΣ δεν ξεκίνησε το 2026.
Στη συνέχεια καταγράφονται έλεγχοι και επανέλεγχοι, παραβάσεις πυροπροστασίας και χρηματικές οφειλές που ο ΠΑΝΣΥΠΟ εντόπισε για 11 ΒΝΣ: 12 οφειλές συνολικού ύψους 156.065,63 ευρώ σε πρόστιμα και προσαυξήσεις.
Η Διοίκηση δηλώνει σήμερα ότι «δεν περιμένει από κανέναν να της υποδείξει την ευθύνη της για την ασφάλεια των παιδιών». Η διατύπωση αυτή καθιστά ακόμη πιο αναγκαίες ορισμένες απαντήσεις: πότε ακριβώς διαπιστώθηκαν οι ελλείψεις πυροπροστασίας, πότε ενημερώθηκε η Διοίκηση, ποιες ενέργειες έγιναν για την αποκατάστασή τους και γιατί χρειάστηκε να μεσολαβήσουν καταγγελίες του ΠΑΝΣΥΠΟ, κοινοβουλευτικός έλεγχος, δημοσιότητα, έλεγχοι και επανέλεγχοι της Πυροσβεστικής προκειμένου να αναδειχθεί η πραγματική κατάσταση.
Υπάρχει επίσης ένα πολύ συγκεκριμένο οικονομικό ερώτημα: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για 156.065,63 ευρώ που δεν κατευθύνθηκαν σε επισκευές, σε έργα ασφάλειας ή σε προσωπικό, αλλά σε πρόστιμα και προσαυξήσεις λόγω διαπιστωμένων παραβάσεων;
|
Υπό αυτά τα δεδομένα, θα ήταν περισσότερο εύλογο η Διοίκηση να απαντήσει πρώτα για τη δική της περίοδο ευθύνης και στη συνέχεια να αξιολογήσει τον συνδικαλιστικό ρόλο εκείνων που ζήτησαν τον έλεγχο. |
Και υπάρχει ακόμη μία διάσταση που δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Στους ΒΝΣ πραγματοποιούνταν επί χρόνια επίσημες επισκέψεις, εγκαίνια και δημόσιες παρουσιάσεις, πολλές φορές με παρουσία πολιτικών προϊσταμένων. Η εικόνα που μεταδιδόταν προς την κοινωνία ήταν εικόνα οργανωμένων και ασφαλών δομών. Όταν όμως εκ των υστέρων καταγράφονται επίσημες παραβάσεις πυροπροστασίας και σημαντικά πρόστιμα, προκύπτει ένα εύλογο ζήτημα ενημέρωσης όχι μόνο απέναντι στους γονείς και στους εργαζομένους, αλλά και απέναντι σε όσους κλήθηκαν να επισκεφθούν και να παρουσιάσουν δημοσίως αυτές τις δομές.
Η πυρασφάλεια, άλλωστε, δεν αποδεικνύεται από μια επίσκεψη ή από μια φωτογραφία. Αποδεικνύεται από τις προβλεπόμενες πιστοποιήσεις, τους ελέγχους και την πραγματική συμμόρφωση των εγκαταστάσεων.
Οι επισκέψεις και οι κορδέλες μπορεί να είναι πιο πρόσφορες για φωτογραφίες. Τα πιστοποιητικά πυρασφάλειας είναι πολύ λιγότερο φωτογενή, αλλά αυτά είναι που αποδεικνύουν εάν ένας χώρος πληροί πράγματι τις απαιτούμενες προϋποθέσεις ασφάλειας.
Και αυτά ακριβώς ζητήσαμε.
Η προθεσμία της 31ης Αυγούστου πέρασε – τα στοιχεία πρέπει πλέον να δοθούν
Ο ΠΑΝΣΥΠΟ είχε ήδη επισημάνει ότι η ειδική προθεσμία συμμόρφωσης στις τεχνικές προδιαγραφές πυρασφάλειας για τους ΒΝΣ της ΔΥΠΑ ήταν η 31η Αυγούστου 2026 και είχε ζητήσει συγκεκριμένα στοιχεία ανά σταθμό.
Η προθεσμία έχει παρέλθει και οι σταθμοί λειτουργούν. Παρ’ όλα αυτά, ο αναλυτικός πίνακας με τα πιστοποιητικά και τις τεχνικές βεβαιώσεις που ζητήθηκαν ανά ΒΝΣ δεν έχει δοθεί δημόσια στον ΠΑΝΣΥΠΟ.
Εφόσον η διαδικασία συμμόρφωσης έχει ολοκληρωθεί για όλους τους σταθμούς, η απάντηση είναι απλή και απολύτως ελέγξιμη: να δοθούν τα σχετικά έγγραφα.
Αυτό θα ήταν πολύ πιο πειστικό από οποιαδήποτε γενική διαβεβαίωση περί «αδιαπραγμάτευτης ασφάλειας».
Η Γιάννουλη είναι ένας λόγος παραπάνω για περισσότερη αυτοσυγκράτηση της Διοίκησης
Η πρόσφατη υπόθεση του ΒΝΣ Γιάννουλης Λάρισας θα έπρεπε, τουλάχιστον, να επιβάλλει μεγαλύτερη προσοχή πριν μια διοικητική καταγγελία χαρακτηρίζεται «συνδικαλιστικό παιχνίδι».
Τον Ιούλιο του 2024 ο ΠΑΝΣΥΠΟ είχε θέσει δημόσια ζήτημα για τη διαδικασία αποκατάστασης του ΒΝΣ. Η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την απόφαση 1472/2024, έκρινε τελικά μη νόμιμη τη σύναψη της συγκεκριμένης σύμβασης. Το ίδιο το Ελεγκτικό Συνέδριο επέλεξε στη συνέχεια την υπόθεση ως περιπτωσιολογικό παράδειγμα στην επίσημη Ετήσια Έκθεση του 2024, καταγράφοντας ότι δεν αποδείχθηκε το κατεπείγον, ότι είχαν προηγηθεί περισσότεροι από τρεις μήνες αδράνειας και ότι οι δέκα μήνες που είχαν συνολικά παρέλθει επαρκούσαν για να ακολουθηθεί επισπευσμένη ανοικτή ή κλειστή διαγωνιστική διαδικασία.
Δεν πρόκειται για μια δευτερεύουσα διαδικαστική παρατήρηση. Όταν μια υπόθεση δημόσιου οργανισμού επιλέγεται από το Ανώτατο Δημοσιονομικό Δικαστήριο ως χαρακτηριστικό παράδειγμα εφαρμογής των κανόνων των δημοσίων συμβάσεων, η υπόθεση αφορά και το θεσμικό κύρος του ίδιου του φορέα ως αναθέτουσας αρχής.
Οι αριθμοί που ακολούθησαν είναι επίσης συγκεκριμένοι. Η πρώτη κατακύρωση ανερχόταν σε 1.295.943,20 ευρώ. Με τον ανοικτό διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε στη συνέχεια, το τίμημα διαμορφώθηκε σε 838.753,66 ευρώ, δηλαδή κατά 457.189,54 ευρώ χαμηλότερα.
Η αρχική, μη νόμιμη σύμβαση δεν υπογράφηκε και η συγκεκριμένη επιβάρυνση του Δημοσίου δεν πραγματοποιήθηκε. Επομένως, στην περίπτωση της Γιάννουλης, ο έλεγχος δεν λειτούργησε σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος. Λειτούργησε ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Και ο ΠΑΝΣΥΠΟ είχε θέσει το ζήτημα πριν εκδοθεί η τελική δικαστική κρίση.
Και η περίπτωση της Ξάνθης δεν επιτρέπει εύκολους χαρακτηρισμούς
Τον Σεπτέμβριο του 2023 ο ΠΑΝΣΥΠΟ είχε δημοσιοποιήσει σοβαρά προβλήματα στη στέγη του ΒΝΣ Ξάνθης και στη συνέχεια απέστειλε εξώδικο.
Έγιναν εργασίες στη στέγη και στη μόνωση. Ωστόσο, με την πρώτη βροχή του Σεπτεμβρίου 2024, εργαζόμενοι βρέθηκαν και πάλι αντιμέτωποι με εισροή νερών στο εσωτερικό του σταθμού.
Ο ρόλος ενός συνδικαλιστικού φορέα δεν κρίνεται από το αν οι παρεμβάσεις του είναι αρεστές στη Διοίκηση. Κρίνεται εκ των υστέρων από το αν τα ζητήματα που ανέδειξε είχαν πραγματική βάση.
Στη Γιάννουλη, η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου επιβεβαίωσε τον πυρήνα της καταγγελίας μας. Στην Ξάνθη, τα ίδια τα γεγονότα επιβεβαίωσαν ότι οι προειδοποιήσεις δεν ήταν αβάσιμες. Στην πυρασφάλεια, μετά τις παρεμβάσεις του ΠΑΝΣΥΠΟ υπάρχουν επίσημοι έλεγχοι, παραβάσεις και τεκμηριωμένες οφειλές άνω των 156.000 ευρώ.
Στην υπόθεση των αύλειων χώρων δεν εκδίδουμε μόνοι μας οποιαδήποτε απόφαση περί νομιμότητας. Ακολουθούμε την ίδια θεσμική οδό: ζητούμε από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή να εξετάσει τον φάκελο.
Αν η νέα υπηρεσία είναι απολύτως αυτοτελής, αν τα 35.960 ευρώ αφορούν ένα σαφώς προσδιορισμένο νέο αντικείμενο, αν οι τεχνικές προδιαγραφές επαρκούν, αν η εκτιμώμενη αξία των 29.000 ευρώ έχει προσδιοριστεί ορθά και αν έχουν διασφαλιστεί οι όροι του μελλοντικού ανταγωνισμού, όλα αυτά μπορούν να προκύψουν αντικειμενικά από τα σχετικά έγγραφα.
Δεν χρειάζεται να προεξοφλήσουμε τίποτε. Γι’ αυτό ακριβώς υπάρχει ο ανεξάρτητος έλεγχος.
Το ζήτημα που τελικά μένει αναπάντητο
Με το δελτίο Τύπου της, η Διοίκηση θέλησε να μεταφέρει τη συζήτηση από τα δεκατέσσερα συγκεκριμένα ερωτήματα της αναφοράς μας στο κατά πόσον ο ΠΑΝΣΥΠΟ συμπεριφέρεται «υπεύθυνα» απέναντι στην ασφάλεια των παιδιών.
Με αυτή την επιλογή, όμως, άνοιξε η ίδια μια πολύ ευρύτερη συζήτηση για τη δική της διοικητική ευθύνη.
Διότι όταν οι Βρεφονηπιακοί Σταθμοί παρουσιάζονταν επί χρόνια μέσα από δημόσιες εκδηλώσεις και επισκέψεις ως δομές πρότυπης λειτουργίας, ενώ στη συνέχεια προέκυψαν έλεγχοι, παραβάσεις πυροπροστασίας και σημαντικά πρόστιμα, το εύλογο ερώτημα δεν είναι γιατί ο ΠΑΝΣΥΠΟ ζήτησε έλεγχο.
Είναι γιατί χρειάστηκε να τον ζητήσει.
Και ακόμη περισσότερο: τι θα είχε συμβεί εάν δεν υπήρχαν οι καταγγελίες, τα εξώδικα, οι δημόσιες παρεμβάσεις, ο κοινοβουλευτικός έλεγχος και η επιμονή για την προσκόμιση των σχετικών εγγράφων;
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι θα είχε συμβεί. Γνωρίζουμε όμως τι συνέβη στην πραγματικότητα: μετά τις παρεμβάσεις ακολούθησαν επίσημοι έλεγχοι, διαπιστώθηκαν παραβάσεις και προέκυψαν πρόστιμα. Αυτό είναι το πραγματικό δεδομένο και αυτό ακριβώς επιβάλλει στη Διοίκηση περισσότερη αυτοσυγκράτηση όταν επιχειρεί να απαξιώσει τον έλεγχο ως «συνδικαλιστικό παιχνίδι».
Η αξιοπιστία μιας δημόσιας διοίκησης δεν κρίνεται από την αυστηρότητα με την οποία απαντά στον ελεγχόμενο λόγο. Κρίνεται από το εάν μπορεί να απαντήσει με έγγραφα, ημερομηνίες και συγκεκριμένα στοιχεία στα ζητήματα που τίθενται.
Η ΕΑΔΗΣΥ έχει πλέον στα χέρια της την αναφορά του ΠΑΝΣΥΠΟ.
Εκεί δεν χρειάζονται χαρακτηρισμοί για τον συνδικαλισμό ούτε επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις. Χρειάζονται ο φάκελος της ανάθεσης, οι προσφορές, τα παραδοτέα, οι τεχνικές προδιαγραφές, η τεκμηρίωση της εκτιμώμενης αξίας και οι απαντήσεις στα ζητήματα που έχουμε θέσει.
Και επειδή η ίδια η Διοίκηση επέλεξε να επικαλεστεί την ασφάλεια των παιδιών, υπάρχει πλέον και μία δεύτερη υποχρέωση διαφάνειας: να δημοσιοποιήσει την πραγματική εικόνα της πυρασφάλειας των Βρεφονηπιακών Σταθμών, με τα προβλεπόμενα πιστοποιητικά και τις τεχνικές βεβαιώσεις ανά δομή.
Έτσι κρίνονται τα πραγματικά ζητήματα.
Όχι από το ποιος μιλά πιο αυστηρά, αλλά από το ποιος μπορεί να τεκμηριώσει όσα λέει.
Και, στην προκειμένη περίπτωση, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει εξαιρετικά απλό: αν ο ΠΑΝΣΥΠΟ δεν είχε επιμείνει να ελέγξει, πόσα από όσα σήμερα γνωρίζουμε για τους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς της ΔΥΠΑ θα είχαν πράγματι γίνει γνωστά;
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
ΠΑΝΣΥΠΟ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΛΙΒΕΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛΙΝΑΚΟΥ ΦΙΛΙΑΝΝΑ
Leave feedback about this
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.